Istria samochodem

W Motovunie jest taki moment, kiedy parkujesz auto na dole (bo na górę nie wjedziecie, chyba że macie konia) i idziesz pod górę kamienną uliczką, i nagle miasto się kończy, bo Motovun jest mały, i stoisz na murze, i pod tobą jest dolina Mirny – zielona, mglista rano, i pachnie truflami, bo to jest ta dolina, ta jedyna, w której rosną najlepsze białe trufle na świecie poza Piemontem. I myślisz sobie: czemu ja wcześniej tu nie przyjechałem.

Istria jest tą częścią Chorwacji, którą większość Polaków omija, bo jadą na Hvar albo do Splitu. Błąd. Istria to inny świat – bliżej Włoch niż Dalmacji, ze swoim jedzeniem (trufle, oliwa, fuži z truflami, fuži bez truflów, Malvazija), swoimi winnicami i swoim tempem. Tu się nie spieszysz. Tu siedzisz na placu w Grožnjanie z kieliszkiem Malvaziji i patrzysz, jak nic się nie dzieje, i jest ci z tym dobrze.

Trasa: pętla po Istrii

Zaczynamy w Puli (lotnisko, wynajem auta) i jedziemy pętlą – wybrzeże zachodnie, góry w środku, wschód na koniec. 280 km w 2-3 dni.

Dzień	Odcinek	Dystans	Główne przystanki
1	Pula – Rovinj – Poreč	~80 km	Kamenjak, Rovinj, Poreč (bazylika)
2	Poreč – Grožnjan – Motovun – Buzet	~100 km	Miasteczka na wzgórzach, trufle, winnice
3	Buzet – Labin – Pula	~100 km	Wschodnie wybrzeże, Rabac, Labin

Dzień 1: Pula – wybrzeże zachodnie – Poreč

Zanim ruszycie z Puli na północ, jedźcie 10 km na południe na przylądek Kamenjak. To najdalszy punkt Istrii – rezerwat przyrody, skały, turkusowa woda i dzikość, jakiej nie spodziewacie się po Chorwacji. Droga ostatnie 2 km to szuter (opłata 6 EUR za wjazd autem). Warto.

Z Kamenjaka wracamy i jedziemy na północ do Rovinj. To najładniejsze miasteczko na istryjskim wybrzeżu i jednocześnie najbardziej zatłoczone – w sezonie jest jak mały Dubrownik. Poza sezonem jest magiczne: kolorowe fasady, wąskie uliczki, kościół św. Eufemii na szczycie wzgórza. Parkujcie na parkingu przy wjeździe (2 EUR/h, pierwszy wolny) – w centrum nie ma szans.

Z Rovinj do Poreča to 35 km – łatwa droga, 40 minut. Poreč ma Bazylikę Eufrazjuszowską (UNESCO, mozaiki z VI w., wejście 8 EUR) i spokojną promenadę. Dobra baza na noc, dużo restauracji, mniej turystów niż w Rovinj.

Dzień 2: Miasteczka na wzgórzach i trufle

Tu zaczyna się właściwa Istria. Z wybrzeża wjeżdżamy w głąb lądu i krajobraz zmienia się kompletnie. Zamiast morza – wzgórza, winnice, dęby truflowe, mgle poranne i kamienne miasteczka na szczytach wzgórz.

Grožnjan – “miasto artystów”. 80 stałych mieszkańców, kilkanaście galerii, letnie festiwale jazzowe. Cisza, widoki, koty. Parkujcie pod miastem.

Motovun – gwiazda Istrii. Wiszące miasteczko nad doliną Mirny, festiwal filmowy latem, trufle cały rok. Dom truflowy Zigante (w dolinie, nie w samym Motovunie) serwuje truflową degustację za 20-35 EUR. Warto – albo przynajmniej kupcie słoik truflowej pasty na pamiątkę (8-12 EUR).

Buzet – “miasto truflów”. Mniej turystyczny niż Motovun, bardziej autentyczny. Co roku we wrześniu smażą tu gigantyczną jajecznicę z truflami na placu.

Winnice po drodze

Istria produkuje świetne białe wino (Malvazija) i coraz lepsze czerwone (Teran). Degustacje kosztują 10-20 EUR za osobę.

Winiarnia	Lokalizacja	Specjalność	Notatki
Kabola	Momjan	Malvazija, Teran	Piękna piwnica, widoki
Roxanich	Motovun	Malvazija (orange wine)	Naturalne wina, nie dla każdego
Trapan	Šišan (koło Puli)	Malvazija, Syrah	Nowoczesna, angielskojęzyczny personel
Kozlović	Momjan	Malvazija Santa Lucia	Klasyka, pewny wybór

Dzień 3: Wschodnia Istria i powrót

Wschodnie wybrzeże Istrii jest mniej znane i mniej turystyczne. Labin to miasteczko na wzgórzu z widokiem na zatokę – kiedyś górnicze, teraz artystyczne. Pod Labinem leży Rabac – kameralna plaża, czysta woda, zero tłumów poza sierpniem.

Z Labinu z powrotem do Puli to godzina jazdy. Po drodze warto wstąpić do Svetvinčenata – miasteczko z renesansowym placem, który wygląda jak scenografia włoskiego filmu. 15 minut na kawę i zdjęcie.

Praktyczne informacje

Wynajem: Najlepiej z lotniska w Puli. Fiat 500 albo podobny – drogi w górach są wąskie, duże SUV-y to kłopot na kamiennych uliczkach.

Paliwo: Stacje co 20-30 km, ceny standardowe chorwackie (~1.50 EUR/l). Na 280 km pętlę spalicie ~30 EUR.

Jedzenie: Konoba w głębi lądu – fuži z truflami 12-15 EUR, tatar z tuńczyka na wybrzeżu 14-18 EUR. Oliwa z oliwek (w butelce, na pamiątkę) – 10-15 EUR za 0.5l. To są jedne z najlepszych oliw na świecie – nie żartujemy, Istria wygrywa międzynarodowe konkursy.

Noclegi: Agroturystyki w głębi lądu – 40-70 EUR/noc, najlepszy stosunek ceny do doświadczenia. Na wybrzeżu apartamenty 50-90 EUR (poza sezonem).

Sezon truflowy: Białe trufle: październik-grudzień. Czarne letnie: czerwiec-wrzesień. Czarne zimowe: grudzień-marzec. Ale truflowe potrawy serwują cały rok (z zachowanych truflów).

Połączenia

Z Istrii do Dalmacji – autostradą A1 z Rijeki do Splitu (4-5h) i dalej D8 do Dubrownika. Albo promem z Brestovy na wyspę Cres – wolniejsze, ale piękne.

Do Słowenii – z Buj (północna Istria) do Kopru to 15 minut. Piran jest pół godziny dalej.

Wróć do Chorwacji samochodem – hub z mapą tras i poradami.